38

-Nie! Ja pierdole!
-Tak, szmato. Pojedziesz z nami. -Zobaczyłam Nialla. KURWA CO TU SIĘ DZIEJE.
-Nie wyzywajcie mnie tak! Jezu! -Weszłam do auta na tylne miejsce. Liam z Niall'em usiadł z przodu. Louis usiadł obok mnie.
*7 minut później, 5 minut pieszo do domu*
-Szmata... -Mruknął pod nosem Liam.
-Możecie przestać? -Patrzałam na spadającą na oknie kroplę deszczu. Pada coraz mocniej.
-Możesz się nie wtrącać? Bo zaraz was wywalimy. A jeśli nie wrócicie, to was zajebiemy. - Krzyknął Niall.
-To nas kurwa wywal. -Warknął Lou
-Z chęcią wyjdziemy. -Krzyknęłam.
-To spierdalajcie. -Otworzyliśmy drzwi. Byliśmy jakieś... 5-7 minut do domu na pieszo. Szybko wysiedliśmy i zatrzasnęliśmy drzwi. Odjechali.
-Louis... zimno mi. - Zdjął z siebie kurtkę i nałożył mi, a on sam był jedynie w bluzce z krótkim rękawem.
-Chodź. Szybko. -Szliśmy tak z 5 minut. W końcu dotarliśmy do domu Zayna. Ujrzałam go w oknie.
*Chwilę później*
-Zayn? -Cichutko weszłam do mieszkania wyłaniając tułów zza drzwi.
-Monica, Jezu! -Podbiegł do mnie i wtulił mnie w siebie. -Ja Cię kocham, tak mi się tylko powiedziało.- Do pokoju, w którym byłam, wszedł Niall i Liam.
-Zostawcie mnie! -Złapałam Zayna za tył jego koszulki i schowałam się za nim. On tylko spojrzał się na mnie i wiedział, że coś się stało.
-Co jej zrobiliście? Kurwa! -Popchnął ich obydwu na kanapę.
-Nie chciała tutaj przyjść!
-Wyzywali mnie od szmat i kurew. Liam powiedział, że jak tu nie przyjdę to mnie zabije!- Popłakałam się.
-Idź do pokoju. -Posłusznie wyszłam z salonu do sypialni.

*Oczami Zayna*
-Co wy odpierdalacie?! -Warknąłem na nich.- To można było załatwić w inny sposób.

Laura :)

-Myślałem... że...
-Spierdalajcie. -Wyszli z domu.
*O.Monici*
Bawiłam się z Laurą.
-Mamusiu czemu masz takie dziwne włosy? -Nie mogę jej powiedzieć. Ona tego nie wytrzyma.
-Za 11 miesięcy ja... nie, nic. -Uśmiechnęłam się sztucznie.
*5 miesięcy później*
Wypadły mi wszystkie włosy. Nosiłam perukę podobną do moich dawnych włosów.. Jestem brzydka. Za 6 miesięcy będzie po wszystkim. Dla jasności - mam raka serca. Często ląduję w szpitalu na badaniach. Właśnie w nim jestem. Leżałam na łóżku a Zayn siedział obok mnie i gładził moją dłoń.
-Monica... ja... mogę...
-Co?
-Ja mogę poszukać dawcy serca.
-Zayn. Zrobiłeś już wszystko. Za 6 miesięcy uwolnisz się ode mnie. Będzie po wszystkim. Zapomnisz o mnie szybko, Laura jest malutka i nie zrozumie dokładnie. Mnie nie będzie. Umrę. Będzie dobrze... Odejdę, ty pocierpisz, ale przejdzie Ci... Nigdy nie przestanę Cię kochać. Nawet po śmierci... -Dławiłam się łzami.- Jesteś całym moim życiem. Dasz sobie radę.
-Monica.. Albo to ja umrę..
-O czym ty mówisz?
-Mogę oddać Ci moje serce.