24

W jednej chwili nałożyłem ochronny strój i wbiegłem do sali.
-Co się dzieje ?! - Krzyknąłem
-Zayn, uspokój się - zaśmiała się ledwo. - tylko mnie zabolało.
*5 Godzin później*
Czekałem za salą na jakieś informacje. Z sali wyszedł lekarz.
-Chce pan wejść zobaczyć córkę?
-Tak ! - Zawsze chciałem mieć córeczkę.
*Oczami Mon*
Zayn wparował do sali jak gepard.
-Pokaż ! - Piszczał
-Cicho. Śpi. - byłam smutna, bo miałam zaledwie 19 lat. 19 lat i dziecko.. nie mogłam uwierzyć. Ale i tak ją kocham. -Jak ją nazwiemy ? - Uśmiechnęłam się sztucznie do Zayna
-Może.. Laura?
-Okej.
*3 dni później*
Wsiedliśmy do auta. Zapięliśmy w specjalnym foteliku Laurę, i pojechaliśmy do domu. Zayn był jakiś taki podekscytowany.
-Nie mogę się doczekać.
-Czego ?
-Muszę ci coś pokazać. Jak ciebie nie było zrobiłem coś..
-Okej. -chciałam go cmoknąć delikatnie w policzek, ale w jednej sekundzie odwrócił się i złączył nasze usta cały czas patrząc na drogę.
*5 minut później*
Weszłam do domu, i otworzyłam "wolny" i "pusty" pokój. Po chwili chciałam zawiesić się Mu na szyję i u dziękować za wszystko. On ten szary, stary i brzydki pokój zmienił na śliczny pokój dla dziecka. Zayn od razu pokochał Laurę. Słoodziak !
-O mój boże o mój boże ! - piszczałam - Kocham cię ! - zawiesiłam się mu na szyję.  Zaczął mnie całować, a zaciekawiona i nierozumiejąca Laura się nam przyglądała.
*Krótkie "oczami Zayna"*
Niech tylko się nie dowie, że wyremontowałem ten pokój za zabicie pewnego chłopaka..
*5 miesięcy później*
***
-Zayn wiesz co za tydzień jest ? - spytałam
-Nie.. a co ? - szczerzył zęby jak 2 latek. Ah.
-Moje urodziny głuptasie! - Udawałam że mam focha.
*O.Monici*
 19 urodziny się zbliżały. Zaprosiłam mamę i tatę. Już jadą samolotem, i wezmą dziś hotel na 3 dni, a jutro przyjdą na urodziny.
*Godzina 17.13, czyli 2 godziny później*
Zadzwonił zastrzeżony numer.
-Halo ? - spytałam.
-Witam, Monica Malik ? - nie było ślubu a oni już "Malik"
-No, można tak powiedzieć.
-Pani rodzice nie żyją.